...
zaman, devinip duran bir yolculuğun kenarlarından süzülen
damlacıklardır
her biri kendi içinde binbir turlu anlatan damlacık
her bini başka bir bicimde kendini yansıtan damlacık
...
insan yolculuğun tam ortasında süzülen damlaları
izlemekle meşguldür
ilk damlada doğar
ikincide ağlar
binincide âşık olur
sonuncuda olur
...
son damlanın içinde bütün olanın birikimini farkedecektir
insan
kendi "öğreti”sidir süzülen
öğrendiklerini okur, yaşadıklarını görür, hissettiklerini
duyar
...
her birimiz farkında olup / olmaksızın
kendi damlacıklarımızı süzdük ışığa
günlük sancılardan azade
birleştik / bütünleştik / düşselleştik
...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder