Öğretmen, çocuğun dış dünyaya attığı adımları sayar ve
ona nereye gitmesini değil, nereye gideceğine nasıl karar vereceğini
öğretir.Bir toplumun geleceğini öğretmenlerinin düşünce/eylemlerine bakarak üç
aşağı beş yukarı tahmin edebilirsiniz. Öğretmen gelecek aynasıdır.
Türkiye'de öğretmenlik bugün kutsal emek sınıfı olmaktan
çıkmış, garanti maaşlı "memur"luk ya da dersane "amele"liği
haline gelmiştir.
Kadrolu öğretmenlerimizin büyük çoğunluğunun "salla başını al maaşını" tutumuyla kendilerini ne kadar geri bıraktıkları ortadadır.
Kendi akademik yetersizliğini öğrencilere "hocalık" taslayarak, hiyerarşi ile kapamaya çalışan öğretmenler görüyorum. Onlara acıyorum.
Öğretmenlik emekti(r) ve kutsaldı(r). Özel eğitim sektörünün işçisi pek çok öğretmen "dersaneler çok yaşasın" demek zorunda kalıyor!
Devletin sistematik bir şekilde yıllarca ayaklar altına aldığı öğretmen, şimdi kadroluysa yatarak, özeldeyse satarak intikam alıyor.
Ben, ne mutlu ki öğretmenler gördüm, dinledim, benim elimden tuttular. Ne yapmam gerektiği değil, buna nasıl karar vereceğim öğretildi. Sevgi/İlhan, Gönül, Hayriye, Nuran, Hediye, Hakan, Zuhal, Sedat öğretmenlerim oldu. Bu isimler, müsaadenizle, benim için daha bir özeldir.
Karanlığa rağmen yüreğimdeki (u)mutluluğu başta öğretmenlerime borçluyum. Zamanım geldi ve belli ki çocuğum benim kadar şanslı olmayacak.
Yüreğinde barışı adaleti özgürlüğü taşıyan, bilim konuşan, insanlık üreten bütün öğretmenlere selam olsun! Hiçbir teri boşa akıtmadılar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder